AAN ALLEN: als je ergens een lifter ziet staan, neem die dan zeker mee. (die staan daar niet voor de lol, die moeten echt ergens naartoe) het zouden je dikke vrienden Arne en Eva wel eens kunnen zijn… ook (zeker!) als het regent!

Vandaag gingen we dus een kort wandelingske doen naar Naßfeld en dan liften naar de vallei om eten te kopen. We hadden vlug een rit naar Tröpolach te pakken van een oud Duits koppel, die onze plannen vree geschift vonden. Naart schijnt spreken wij heel goed Duits. :)

Maar dan stonden we daar voor de winkel en die stinker was toch wel dicht op woensdagnamiddag zeker … We probeerden dan maar 9 km verder te liften maar Oostenrijkers nemen psies niet zo graag lifters mee. Dus nu zitten we maar een beetje te internetten op cafe en binnen 2 uur is er een bus, hopelijk geraken we ook nog terug. :’(

Zes dagen geleden zijn we dus vertrokken uit Bovec. De trip naar Trenta langs de Soca rivier was heel mooi, maar zeer lang. Toen er een zwaar onweer aankwam, hebben we de laatste 4 km maar gelift. De dag daarna volgde de mooiste dag van de reis tot nu toe. We hebben ons niet laten tegenhouden door de sneeuw deze keer! De klim naar de Vrsic pas en daar voorbij ging heel goed. Eens aangekomen op Sleme lag er nog veel sneeuw (de fotos spreken voor zich -> we zullen ze wel pas later kunnen uploaden). Eva had nog nooit echt in de sneeuw gewandeld en vond het wel heel leuk en megastoer. Vooral met haar nieuwe getten, sexy hoor. Tijdens de laatste steile afdaling door de sneeuw zagen we beneden mensen naar ons kijken. Bleek dat het hetzelfde koppel was dat ons de dag ervoor een lift had gegegeven! Aangekomen in de Tamar hut hebben ze ons zelfs nog een bessenjenever getrakteerd (na zdrovnje!) De lokale bergvriendenclub  was daar ook present. Veel bier, veel lachen, veel lawaai en ´s ochtends zes man gaan klimmen en de rest met kleine oogskes en veldflessen vol bessenjenever terug de bus op :D

Later die dag moesten we helaas afscheid nemen van Slovenie op het drielandenpunt, waar trouwens ook de drie grote taalgroepen van Europa samenkomen (Romaans, Germaans en Slavisch). Oostenrijk heette ons  hartelijk welkom  met een fikse regen- en hagelbui. Boe… Ook de wandeling duurde veel langer dan verwacht. Omdat er al heel de dag vliegjes rond ons vlogen, hebben we toch maar besloten om een kamer met douche te nemen en nog even te wachten met bivakkeren.  De volgende ochtend moesten we op en af naar Arnoldstein om kaarten te vinden voor ons volgend wandelstuk: de Karnische Alpen. Daardoor zijn we pas om 11 uur kunnen vertrekken, in plaats van het gebruikelijke half acht. Jaja, wij staan hier iedere dag op om half zeven. Maar dus, ook deze dag duurde weer erg lang en ook nu weer begon het in de namiddag te donderen en regenen. Om zes uur vonden we in het Bartollosattel een huisje met afdak waaronder we dan  ons tentje hebben opgezet. Water vonden we in een riviertje vlakbij en eten hebben we klaargemaakt op ons vuurtje. Eindelijk zoals het hoort :)

Van daaruit ging het naar Egger Alm, waar we echte Gailtaler Almkäse gekocht hebben en waar Joel zijn mutske had laten liggen. Eva draagt het nu mee in haar rugzak en we hopen hem nog eens terug te zien :)

En hier zitten we dan, te wachten op de bus. “Wann kommt der Bus? Nicht in fünf Minuten….”

We willen graag ook iedereen bedanken voor de fijne berichtjes en mailtjes en smsjes, het is altijd heel fijn om ze te lezen. (wij zijn ook steeds in het giechelend deel van de internetbar te vinden :) ) ondertusen horen wij ook graag het querky Belgische nieuws: 46000 bliksems, eurosong, mijn restaurant, karel de gucht, heeft FC Ward eigenlijk nog iets gewonnen de laatste tijd … enfin, merci allemaal!!!